MVG

Hans, een complex antwoord. Eentje om er nog eens op na te lezen. Als ik je goed begrijp, beheers je allerlei gesprekstechnieken met één uitzondering: het MVG, het Man-Vrouw-Gesprek. Voor mij geldt eerder het tegenovergestelde, maar dat komt door een puur toevallige samenloop van zakelijke omstandigheden. Daarover verderop, maar eerst iets over mannelijke communicatie. Mannen praten helemaal niet meestal alleen maar om informatie over te brengen. Vergelijk sportverslaggever in ruste Theo Reitsma met icoon en voornaamgenoot Theo Koomen, voor altijd in ruste trouwens. Ja, werp jij dan tegen: dat is één vak (verslag geven van een sportgebeurtenis) professioneel twee keer totaal verschillend invullen.Goed, daar heb je een punt gescoord, maar stoere mannentaal dan? Is dat niet hetzelfde als haantjesgedrag? Stoere mannentaal en haantjesgedrag hebben niet de intentie feitelijke informatie over te dragen. Ze zijn er ook niet voor bedoeld, maar veel eer een uiting van geldingsdrang. Iets wat jij en ik nauwelijks hebben, denk ik dan te weten.
Met wie communiceer jij trouwens meer, met mannen of met vrouwen? Ik met vrouwen, in alle soorten, maten en aantallen. Dan weer als studiemaatje, vriendin of echtgenote. Dan weer als collega, dan weer als ondergeschikte, dan weer als bovengeschikte, dan weer als zakelijke relatie. Is al altijd zo geweest en ik voel me er heel prettig bij. Of dat komt, omdat het intussen zo gewoon is? Ik vind een omgeving met vrouwen nu eenmaal prettiger dan een met mannen.

Met uitzondering van mijn zonen en jou natuurlijk.

Over zonen gesproken. Opvoeden doe je vanaf dag 0 en 20 jaar later lijkt het wel Ground Zero. Zo erg is het nu ook weer niet, maar er zijn momenten, dat je zo’n gevoel bekruipt van: het valt al die jaren na de bevalling niet mee. Ik heb daar de laatste weken last van. Last je, want ik ken die gemoedstoestand niet. Voor mij is het leven een feestje. Oh, wat een onderwerpen voor tal van komende blogs.

Met vriendelijke groet, je vriend. (E)