Communie

Dat van die zonen komt later nog wel eens. Eerst wat anders. Mijn neef deed vandaag de Heilige Communie. In katholieke kringen was het vroeger een belevenis van jewelste. Daar werd maanden naar uitgekeken. Voor het eerst de Heilige Hostie en daarna kwam meneer pastoor thuis nog op visite en at een gebakje. Dat herinner ik me nog. Jaren later, ja, ik ben ook nog misdienaar geweest. Eerst op de hbs-a bij de paters Dominicanen en dat was vooral kerstnacht hard werken: een breed uitgemeten Hoogmis en dan nog drie kleine missen op de zes zijaltaren. Uren op je knieën voor een slokje miswijn na afloop. Dan was bij de nonnen een paar honderd meter verderop aan de Dennenstraat in Nijmegen beter geregeld: stiekem naar mooie meisjes van het internaat kijken en 10 gulden voor de zomerkermis als beloning. Dat was beter werk, zeker als ik weer eens was blijven zitten. Dan ging eerst die 10 gulden op de Kermis tegenover de mms (een bastion alleen voor meisjes) kapot om daarna van mijn vader weer op mijn donder te krijgen, omdat ik weer eens was blijven zitten. Ik begon geloof huichelachtig te vinden. Poespas, die nergens toe diende en dat werd later sterker toen ik zag hoe een oom (een uit de missie uiteindelijk als hulppastoor naar Duitsland verbannen pater) en een tante (non te Bunde) hun leven in het geloof inrichtten. Ik vond het maar niks en sloeg de wens van een homoseksuele pater Dominicaan om mij priester te maken al te graag in de wind.Sindsdien is het geloof ver en verder van mij af komen te staan en vind ik het nu een veronachtzaming van je eigen kennen, je eigen normen en je eigen waarden.

Tja, en dan doet je neefje de communie en dan denk je: ik ga ik niet naar zo’n toneelstuk van twee uur toe. Die gedachte wordt bovendien gevoed door mijn broer, die naar mijn sterke vermoeden evenmin een rotsvast katholiek geloof heeft. Ik denk, dat hij bij het overlijden van pa en ma voor het laatst in de kerk geweest is. En gelijk heeft hij. Maar ja, hij was wel boos op me, omdat er nu geen enkele Hackmann in de kerk zat. Ik werd vandaag maar weer eens gesterkt in mijn eigen geloof: geloof leidt alleen maar tot ruzie en oorlogen.

Geloof jij mij? (E)